Unfinished Business (album)

Wprowadzenie

Album „Unfinished Business” to drugi studyjny projekt amerykańskiego zespołu hip-hopowego EPMD, który zyskał uznanie w świecie muzyki rapowej. Wydany w 1989 roku, album nie tylko potwierdził pozycję zespołu na rynku muzycznym, ale także wyróżnił się dzięki innowacyjnemu podejściu do produkcji oraz tekstów. W 1998 roku czasopismo „The Source” uznało go za jeden z 100 najlepszych rapowych albumów, co świadczy o jego wpływie na rozwój gatunku. „Unfinished Business” zdobył również status złotej płyty przyznany przez RIAA 16 października 1989 roku, co potwierdza jego komercyjny sukces.

Geneza albumu

EPMD, czyli Erick Sermon i Parrish Smith, powstało w latach 80-tych i szybko stało się jednym z najważniejszych zespołów hip-hopowych w Stanach Zjednoczonych. Po sukcesie debiutanckiego albumu „Strictly Business”, zespół postanowił kontynuować swoje muzyczne poszukiwania i nagrać kolejny projekt. „Unfinished Business” powstał w atmosferze twórczej wolności oraz chęci eksperymentowania z nowymi brzmieniami. Zespół pragnął również podkreślić swoje umiejętności liryczne oraz zdolności producenckie, co zaowocowało albumem pełnym różnorodnych utworów.

Muzyczna różnorodność

Na albumie „Unfinished Business” znajduje się 12 utworów, które pokazują szeroką gamę inspiracji muzycznych. Każdy z nich wykorzystuje różne sample, co dodatkowo podkreśla bogactwo brzmienia projektu. Przykładem tego jest utwór „So Wat Cha Sayin'”, który korzysta z takich klasyków jak „So Amazing” Luthera Vandrossa czy „Impeach the President” The Honey Drippers. Warto zauważyć, że EPMD często czerpało z innych gatunków muzycznych, co czyniło ich brzmienie unikalnym i rozpoznawalnym.

Najważniejsze utwory

Niektóre utwory z albumu zdobyły szczególną popularność i uznanie wśród fanów hip-hopu. „Total Kaos” to energiczny kawałek, który zawiera sample z „Soul Power (Part 1)” Jamesa Browna oraz „Fly Like an Eagle” Steve’a Millera. Utwór ten doskonale oddaje esencję hip-hopu lat 80-tych, a jednocześnie pokazuje umiejętności producenckie EPMD.

Kolejnym istotnym utworem jest „Get the Bozack”, który wykorzystuje sample z „People Make the World Go Round” The Stylistics oraz „Synthetic Substitution” Melvina Blissa. Dzięki tym elementom utwór nabiera głębi i staje się bardziej atrakcyjny dla słuchaczy.

Inne wyróżniające się kawałki to „Jane II”, będący kontynuacją wcześniejszego utworu „Jane”, oraz „Who’s Booty”, które pokazują nie tylko liryczne umiejętności duetu EPMD, ale także ich zdolność do tworzenia chwytliwych refrenów.

Status i uznanie

„Unfinished Business” zdobył znaczące uznanie zarówno krytyków, jak i fanów muzyki hip-hopowej. Status złotej płyty przyznany przez RIAA świadczy o jego komercyjnej wartości oraz popularności wśród słuchaczy. Album był również przedmiotem wielu recenzji, które podkreślały jego wpływ na rozwój kultury hip-hopowej oraz oryginalność brzmienia EPMD.

W 1998 roku czasopismo „The Source” umieściło „Unfinished Business” na liście 100 najlepszych rapowych albumów wszech czasów, co dodatkowo potwierdza jego miejsce w historii muzyki. Jest to osiągnięcie, które niewiele albumów może się poszczycić, zwłaszcza biorąc pod uwagę dynamiczny

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).