Wstęp
Operacja Rhubarb, znana również jako „Rabarbar”, to jeden z istotnych elementów działań powietrznych brytyjskiego Royal Air Force (RAF) w trakcie II wojny światowej. Wprowadzona w grudniu 1940 roku, operacja ta stanowiła przykład taktyki nękającej, mającej na celu osłabienie potencjału nieprzyjaciela poprzez ataki na cele naziemne. W artykule przedstawimy historię operacji Rhubarb, jej znaczenie w kontekście działań alianckich oraz specyfikę przeprowadzanych ataków.
Historia operacji Rhubarb
Po poniesieniu znacznych strat w czasie walk we Francji oraz bitwy o Anglię, Royal Air Force był zmuszony do przemyślenia swojej strategii. Od czerwca do grudnia 1940 roku RAF unikał przeprowadzania operacji nad okupowaną Europą z obawy przed dalszymi stratami. Jednak pod koniec 1940 roku zaczęto planować operacje zaczepne, które miały na celu nie tylko destrukcję celów naziemnych, ale także podniesienie morale własnych sił. Działania te miały być prowadzone przede wszystkim nad północną Francją i Belgią, a ich celem było niszczenie linii komunikacyjnych, środków transportu oraz zakładów przemysłowych.
Założenia operacji
Operacja Rhubarb opierała się na kilku kluczowych założeniach. Po pierwsze, ataki miały być przeprowadzane przez niewielkie formacje lotnicze – pary lub klucze samolotów – co miało umożliwić im niepostrzeżone dotarcie nad cel. Dodatkowo, ataki planowane były na niskim pułapie przy dużym zachmurzeniu, co miało zwiększać szanse na bezpieczny powrót pilotów do baz. Celem tych działań było nie tylko niszczenie celów, ale także wprowadzenie niepokoju w szeregach nieprzyjaciela poprzez atakowanie ich terytorium.
Przebieg operacji
Pierwszy atak w ramach operacji Rhubarb miał miejsce 20 grudnia 1940 roku i był zrealizowany przez samoloty z 66. Dywizjonu RAF. Celem ataku było niemieckie lotnisko w Le Touquet. Wkrótce po tym wydarzeniu dowództwo 11. Grupy Myśliwskiej oficjalnie określiło nowe typy zadań dla jednostek lotniczych, nadając operacji kryptonim Mosquito, który później zmieniono na Rhubarb z uwagi na wprowadzenie do służby nowoczesnego samolotu DH.98 Mosquito.
Taktyka i cele ataków
Podczas operacji Rhubarb nie tylko atakowano cele naziemne, ale również napotkane w powietrzu samoloty nieprzyjaciela. Taktyka ta pozwalała na elastyczność działań i dostosowywanie się do sytuacji na froncie. Niezwykle spektakularnym sukcesem operacji było zestrzelenie transportowego Junkersa Ju 52 przez pilotów 303. Dywizjonu RAF w maju 1941 roku. Na pokładzie samolotu znajdował się dowódca I Fliegerkorps Luftwaffe Generaloberst Ulrich Grauert oraz jego sztab, co stanowiło poważny cios dla niemieckiego lotnictwa.
Wyniki i długofalowe skutki
Operacja Rhubarb była kontynuowana aż do zakończenia II wojny światowej w 1945 roku, rozszerzając swoje działania na tereny rdzennej Rzeszy. Dzięki tej operacji Alianci byli w stanie przejąć inicjatywę w wojnie powietrznej nad okupowaną Europą. Warto jednak zaznaczyć, że działania te wiązały się z dużymi stratami po stronie RAF, co odbiło się na morale pilotów oraz całego lotnictwa brytyjskiego.
Straty i ofiary
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).