Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 13 w Kłodzku

Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 13 w Kłodzku

Kamienica przy pl. Bolesława Chrobrego 13 w Kłodzku, znana również pod nazwą „Pod Murzynem”, to jeden z wielu zabytków, które zdobią kłodzki rynek. Jej historia sięga średniowiecza, a sama kamienica jest doskonałym przykładem architektury secesyjnej, która w Polsce zyskała popularność na przełomie XIX i XX wieku. Budynek ten nie tylko przyciąga uwagę turystów swoją estetyką, ale także kryje w sobie bogatą historię, która jest nierozerwalnie związana z dziejami samego Kłodzka.

Historia kamienicy

Pierwsze zabudowania w rejonie dzisiejszego placu Bolesława Chrobrego powstały na przełomie XIII i XIV wieku. Były to prawdopodobnie drewniane domy, które stanowiły początek kłodzkiej starówki. W miarę rozwoju miasta oraz jego lokacji, rynek zaczął zyskiwać na znaczeniu, a zabudowa przeszła znaczną metamorfozę. W XVI wieku rozpoczął się intensywny okres przebudowy, który trwał przez dwa następne stulecia. W wyniku tych zmian powstało wiele nowych kamienic o stylu renesansowym, a później barokowym. Wśród nich wyróżniała się również kamienica „Pod Murzynem”.

W 1644 roku budynek przeszedł na własność aptekarza Erasmusa Lyranusa, odkupionego od pisarza rady miejskiej Adama Opitza. W 1722 roku nadano mu nazwisko „Pod Murzynem”. Od tego czasu kamienica zmieniała właścicieli wielokrotnie aż do roku 1887, kiedy to nabyła ją apteka prowadzona przez Johannesa Schittnego z Żagania. To właśnie pod jego rządami nastąpiła stabilizacja i rozwój działalności aptecznej, co udokumentowane zostało uzyskaniem koncesji na produkcję Balsamu Jerozolimskiego w 1892 roku.

Okres secesyjny i modernizacja

W 1910 roku Johannes Schittny postanowił zlecić gruntowną przebudowę kamienicy oraz apteki w stylu secesyjnym, który był wówczas niezwykle modny. Prace te miały na celu dostosowanie wnętrz do rosnących potrzeb klientów oraz poprawę estetyki budynku. Po śmierci Schittnego w 1914 roku kamienica pozostała w rękach jego rodziny aż do zakończenia II wojny światowej w 1945 roku.

W wyniku zmian politycznych po wojnie budynek został upaństwowiony, a rodzina Schittnych emigrowała do Niemiec, gdzie kontynuowała tradycje aptekarskie. Mimo tych dramatycznych wydarzeń, apteka przetrwała i nadal funkcjonuje na parterze budynku, co świadczy o jej długotrwałym znaczeniu dla lokalnej społeczności.

Architektura kamienicy

Kamienica „Pod Murzynem” to dwuosiowy, czterokondygnacyjny budynek o charakterystycznych bliźniaczych oknach. Jej architektura reprezentuje styl secesyjny, który charakteryzuje się dekoracyjnymi detalami oraz organicznymi formami. Zwieńczenie budynku stanowi fantazyjny szczyt, który dodaje mu unikalnego charakteru.

Elewacja kamienicy zdobiona jest fryzem figuralnym, który przyciąga wzrok przechodniów i turystów. Na drugim piętrze znajdują się wykusze okienne, które zapewniają dodatkowe światło i przestronność wnętrz. Całość kompozycji architektonicznej tworzy harmonijną całość, która wpisuje się w otoczenie kłodzkiego rynku.

Zabytkowe znaczenie kamienicy

Kamienica „Pod

Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).